Bəybala Mirzəyev: 

Sülh Sammiti, yoxsa geosiyasi mübarizə?

İsveçrədə iki gün davam edən Ukrayna üçün Sülh sammitini ümumən uğurla başa çatmış hesab etmək olar. Düzdür, Rusiya və Çin bu sammitin baş tutmaması üçün və ayrı-ayrı ölkələrin liderlərinin bu zirvə toplantısına qatılmaması üçün əllərindən gələni etdilər.

Putin və Si Zinpin bir sıra ölkələrin dövlət və hökumət başçılarına təzyiq göstərərək onların Sülh Sammitinə getmələrini əngəlləməyə cəhd göstərirdilər. Ən çox təzyiqə məruz qalan ölkələrdən biri də Qazaxıstandır.

Çin rəhbərliyi bu sammitə gedənlərlə getməyənləri bundan sonra bir-birinə düşmən düşərgələrdə yer alacaq ölkələr kimi nəzərdən keçirir.

Si Zinpin və Vladimir Putin hesab edirdilər ki, özünü Qlobal Cənub düşərgəsinə (Çin və Rusiyanın Qərbə qarşı formalaşdırdığı yeni geosiyasi qütbə) aid edən ölkələrin liderləri İsveçrədə keçirilən Sülh Sammitinə qatılmamalıdırlar. Onlar bu Sammiti var gücləri ilə geosiyasi mübarizə predmetinə çevirməyə çalışdılar.

Lakin Si`nin və Putlerin bütün cəhdlərinə rəğmən sözügedən Sülh Zirvəsinə 101 nümayəndə heyəti qatıldı. Və Sammitin yekun bəyannaməsini 101 nümayəndə heyətindən 84-ü (80 ölkə və 4 təşkilat) dəstəkləyib.

Yekun bəyannaməni imzalamaqdan imtina edənlər arasında Ermənistan, Slovakiya, Cənubi Afrika Respublikası (CAR), İraq, İordaniya və Hindistan da var.

Türkiyə nümayəndə heyəti isə bu sənədi imzalamaqla sülh dəstəyini ifadə edib.

İsveçrənin Bürgenstok şəhərində keçirilən Sülh sammitinin nəticələrinə verilən əsəbi reaksiyadan görünən budur ki, Moskva beynəlxalq birliyin Ukraynaya dəstəyini heç cürə əngəlləmək iqtidarında deyil. Və bu dəstək getdikcə arta bilər. Çünki Ukraynanın ayaqda dayanması və torpaqlarını azad etməsi bu gün bütün dünya üçün vacib məsələdir. Elə postsovet ölkələrinin də taleyi məhz Ukraynada həll olunur.