Bəybala Mirzəyev:

Niyə məhz Təbriz?

Yenə fars-erməni məkri ilə üz-üzəyik...

Ötən gün belə bir xəbər yayıldı ki, Ermənistan Təbrizdə konsulluq açmaq üçün hazırlıq işlərini sürətləndirib. Sözügedən konsulluğun ermənilərə və farslara heç bir aidiyyatı olmayan Təbriz şəhərində açılması barədə son qərar 2023-cü il dekabrın 27-də bir araya gələn İran və Ermənistan xarici işlər nazirlərinin görüşündə verilib. Qərara əsasən, əhalisinin 95 faizi türk olan Təbriz şəhərində Ermənistanın konsulluq açacağı rəsmən təsdiqlənib.

Bu günlərdə Qafan şəhərində keçirilən təntənəli tədbirdə Ermənistanın Sünik (Qərbi Zəngəzur) vilayətinin qubernator müavini Hayk Arutyunyan bununla bağlı ilginc açıqlama verib: “Ermənistan-İran münasibətləri sürətlə inkişaf edir. Bunlar əsrlərə gedib çıxan, indiki dövrdə formalaşan və inamlı addımlarla yeni üfüqləri fəth edən münasibətlərdir. Ölkələrimiz arasında münasibətlərdə Sünik bölgəsinin, xüsusilə də İranın Baş Konsulluğunun 2022-ci ildən fəaliyyət göstərdiyi Qafan şəhərinin müstəsna rol oynaması diqqətəlayiqdir. Əminəm ki, Ermənistan Respublikasının Təbrizdəki Baş Konsulluğu da əlaqələrin inkişafında mühüm rol oynayacaq. Ermənistan və İran arasında Təbrizdəki Baş Konsulluğumuzun açılışı üçün fəal iş gedir”.

Göründüyü kimi Hayk Arutyunyan Təbrizdəki Baş Konsulluğun İranla Ermənistan arasında əlaqələrin inkişafında mühüm rol oynayacağını xüsusi vurğulayıb.

Bəs, İran-Ermənistan əlaqələrini inkişaf etdirmək üçün üstünlüyü ermənilərin kompakt şəkildə yaşadığı şəhərlərdən hər hansı birinə (misal üçün, İsfahana) vermək olmazdımı?

Xatırladım ki, hazırda 300 minə yaxın İran ermənisinin əksəriyyəti məhz paytaxt Tehranda və eləcə də İsfahanda, Yeni Culfada məskunlaşıb. Təxminən 2 milyona yaxın əhalisi olan Təbrizdə yaşayan ermənilərin sayı isə olduqca cüzidir. Çünki ermənilər Təbriz türklərinin əhatəsində yaşamaqdan çəkinirlər.

Bu kontekstdə İranin fars-molla rejiminin sözügedən Baş Konsulluq üçün illah da Təbrizi məkan olaraq seçməsi nə anlama gəlir? Bu planın arxasında hansı məkrli niyyətlər gizlənir?

Erməni konsulluğu üçün ermənilərin yox, Azərbaycan türklərinin sıx yaşadığı şəhərin seçilməsi heç şübhəsiz ki, ilk növbədə bütün Türk dünyasına qarşı atılmış xain addımdır. Qafanda (Qərbi Zəngəzurda) İranın Baş Konsulluğunun açılması, Təbrizdə isə Ermənistanın Baş Konsulluğunun açılmasına hazırlıqların görülməsi öncə Zəngəzur dəhlizinin açılmasını əngəlləməyə hesablanıb.

İkinci hədəf isə Təbrizdə ermənilərin sayının artırılması və demoqrafik dəyişikliyə nail olunmasıdır. Bu da gələcəkdə baş qaldıra biləcək Güney Azərbaycan türklərinin müstəqillik mübarizəsini önləmək məqsədilə ermənilərdən “dəyənək” kimi istifadə edilməsi üçün nəzərdə tutulub. Bir sözlə, molla rejimi Təbrizin taleyini ermənilərə həvalə etmək istəyir.

Və beləliklə, biz növbəti dəfə fars-erməni məkri ilə üz-üzə qalmışıq.

Rəsmi Tehranın bir tərəfdən İranın Azərbaycanla münasibətləri normallaşdırmağa çalışdığı görüntüsünü yaratması, digər tərəfdən isə tarixən ermənilərin yaşamadığı şəhərdə Ermənistan konsulluğunun açılmasına razılıq verməsi mollaların ikili oyun oynadığını göstərir. Onların “ikili standart”lar siyasəti heç şübhəsiz ki, İranın Azərbaycana qarşı xoş olmayan niyyətindən xəbər verir və bu cür addımlar onsuz da həssas və kövrək olan ikitərəfli münasibətlərin normallaşması prosesinə ciddi zərbə vurur.

Vaxtilə Azərbaycan Respublikasının Təbrizdə Baş Konsulluğunun açılmasına razılıq verilməsini illərlə yubadan rəsmi Tehranın indi Ermənistanın orada Baş Konsulluğunun açılması üçün xüsusi canfəşanlıq göstərməsi açıq riyakarlıqdır.

Bu məsələ farsların da ermənilər kimi xoflu olduğunu bir daha təsdiqləyir. Lakin Təbriz camaatının ayağa qalxıb erməni konsulluğunun açılması qərarına qəti etirazını bildirəcəyi təqdirdə farsların və ermənilərin xain planı pozula bilər. Allah təbrizlilərə bərəkət və qüvvət versin!