İlqar Əlfioğlu:

Anarı çox qınamayın, o yaşdadır ki, canından başqa, heç nəyi düşünə bilməz, boş verin

O vaxtlar hökümət adamlarına xahişlə müraciət edib, ev istəməyi özünə sığışdırmadığından, atam mənim üçün kooperativ mənzil siyahısına yazılmışdı. Həmin siyahıya yazılmaq, ev almaq üçün 9-10-cu siniflərdə 28 Aprel kinoteatrında nəzarətçi işləmişdim.

Atam Haqq dünyasına köç edəndən xeyli sonra Yazıçılar İttifaqına getdim ki, tikilməyə başlamış evin vəziyyətilə maraqlanım, oranın mestkomu, mənzil növbəsinə baxan şair Novruz Gəncəli mənə dedi ki, iddiaçılar siyahısından sizi çıxarmışıq, çunki atan ölüb...

O vaxt da Yazıçılar İttifaqının sədri hamımızın hörmət elədiyi İsmayıl Şıxlıydı və əminəm ki, öz işçilərinin əməllərindən heç xəbəri yox idi...

Sözümün canı odur ki, belə haqsızlıqlar həmişə olub, indi Anarı çox qınamayın, o yaşdadır ki, canından başqa, heç nəyi düşünə bilməz, boş verin.

Ataların gözəl sözü var: məscidin qapısı açıqdır, bəs, itin abrına nə gəlib?

Biz hər günahda höküməti qınamağa adət etmişik, müəyyən dərəcədə haqqımız da var, halbuki hər şeyi edən özümüzük, özü yıxılan, ağlamaz.

O mənhus siyahını imza üçün soxuşduranlar öz aləmlərində Axirətləri naminə xal yığdıqlarını düşünürlər, çünki bir neçə nəfərə yaxşılıq ediblər. Amma beş-üç adamın alqışı Haqq tərəzisində yüzlərin ahını üstələmək gücündə olmayacaq, özlərini aldatmasınlar, sorğu-suala hazırlaşsınlar...

Qısası, indi kimlərisə baltalayanlarların Anardan sonra bu işlərin başına keçəndə nəyi, necə etdiklərini küll olaraq görəcəksiniz. Özüm görməsəm də olar, çünki hamısını bilirəm.