Hümbət Quliyev: 

Kəpənək xoşbəxtliyi

(esse)

Latınca " ephemerotera" adlanan kəpənək cəmi bir gün yaşayır. Adının tərcüməsi də - "bir günlükdür".

Təsəvvür edirsiniz, cəmi bir gün!

Bu kəpənək haqqında daha bir neçə məlumat: Gözəl olurlar, ağızları olmur. Erkək kəpənək gün ərzində axtarıb sevgilisini tapır, birgə yaşayırlar, günün sonuna yaxın dişi kəpənək artıq yumurtalarını qoyur. Günün sonunda hər ikisi bu dünyanı tərk edir.

Əvvəl kəpənəyin əlamətlərinə münasibətimi bildirirəm. Gözəl olmaqları təbiidir, çünki onlar elə ilk baxışdan biri- birilərinə vurulmalıdırlar. Sonrakı baxışlara sadəcə vaxt yoxdur. Agızları da ona görə yoxdur ki, bir gün yaşamaq üçün yeyib- içməyə ehtiyac qalmır. Hə, elə buna görə də agızın ehtiyacından dogan çoxlu problemlərdən azaddırlar. Belə.

Görünən odur ki, bu kəpənəklərin sevmək və sevilmək ehtiyaclarından başqa heç bir istəkləri olmur. Yalnız sevgiyə həsr olunan bir gün. Daha dogrusu, sevgi ilə dolu bir ömür.

Təsəvvür edək; səhər kəpənək öz baramasından çıxır və öz gözəlinin axtarışına yollanır. Dişi kəpənəklər topa- topa uçaraq rəqs edirlər. Bu topanın içərisindən o, öz seçimini etdiyinə yaxınlaşır və artıq onlar birgə rəqs edirlər. Qanadları ilə də sevgilərini izhar edirlər. Sevgi mütləq qanadlı olmalıdır. Sevəndə qanadlanan insanlar bunu bilirlər. Başqa şeylərdə də insanların kəpənəklərlə çox oxşarlıqları var. İnsanlar da həyata gəlirlər, böyüyəndən sonra öz yarılarını tapıb ailə qururlar, həyata övlad gətirib sonda bu dünyanı elə kəpənəklər kimi də tərk edirlər. Sadəcə kəpənəklərin bir günə etdiklərini insanlar 80-100 ilə edirlər. Fərq nədədir? İnsanın agzı var. O, bu agzı ilə bədənini gündə ən azı üç dəfə yedirib, içirtməlidir. Çox hallarda insan həyatı elə bu agıza qulluqda keçir.

Qayıdaq sevgidən başqa heç bir ehtiyacı olmayan kəpənəklərimizə. Bütün həyatlarının mənası məhəbbət olan cütlüyümüzə.

Yeganə neməti sevgi olan bir həyat təsəvvür edin. Yalnız birinə tam, axıra qədər, qalıqsız verilən sevgi.

Şübhələrsiz, iradlarsız, yalana ehtiyac olmayan saf və ülvi bir məhəbbət.

Təəssüf hissinin ola bilməyəcəyi bir izdivac.

Bu bir kəpənək qismətidir- sevgi dolu ömür.

Əminəm ki, Allah insanların

" yalançı" sevgilərindən usananda bu kəpənəklərin sevgilərinə tamaşa edir, sevinir, öz ilahi rahatlıgını tapır.

Yaradan insana daha da mərhəmətli olub ona minlərlə günlük həyat bəxş edib, onun da hər gün xoşbəxt olmağını istəyib. Təəssüf ki, bu imkandan insan çox vaxt yararlanmaq istəmir.

Eyni zamanda, insan istənilən yaşda geri baxanda, öz həyatını elə bir gün kimi görür. Yüz yaşında olsa da, belə.

Əslində, insan elə yaşadıgı günü yaşayır, dünən artıq yoxdur, sabah isə hələ gəlməyib. Biz həmişə elə bir gündə -" bu gündə" yaşayırıq.

İndi sadə bir sual; insan bir gün öz agzını baglayıb kəpənək ömrü yaşaya bilərmi? Cəmi bir gün. Səhərdən axşama kimi olan həyatını sevdiyinə həsr etsin. Onu sonsuz sevib xoşbəxt etsin. Xoşbəxt etdyinin xoşbəxtliyindən özü də sonsuz xoşbəxt olsun.

Bu xoşbəxtliyinin içərisində ani olaraq anlasın ki, saysız günlərini necə səmərəsiz, mənasız "vaxt öldürməklə" keçirib.

İnsan ömür boyu elə kəpənək sevgisi arzulayır, ancaq onu xəyyallarında görür ,ən yaxşı halda o sevgini şeirlərdə, yazılarda vəsf edir.

Bəlkə həyatınızın bircə gününü kəpənək kimi…

Hümbət Həsənoğlu