Vasif Ayan: 

Mənə elə gəlirdi ki, Brüs Linin enerjisi hələ də məni qoruyur..

2001-ci il. "Memar Əcəmi" metrosuna pilləkənlərlə düşərkən, başımın üzərindən böyük bir afişa asılmışdı. Elanda Kunq-Fu dərsləri üçün gənclər tələb olunurdu. Heç bir ödəniş də lazım deyildi. Biz də ac tələbə, cibimizdə də qəpik-quruş. Ona görə də aylıq məşq üçün üzvlük haqqı ödəməmək tələbəyə sanki bayram idi. Həmin ərəfədə əfsanəvi döyüş ustası, aktyor, filosof Brüs Linin azarkeşi idim. Bu elan məni özünə çəkdi, dərhal nömrə götürüb əlaqə saxladım.

2001 ci ilin 7 mart günü ilk məşqimizə başladıq. Ancaq həmin gün o qədər çətin və yorğun oldu ki, irili-xırdalı bütün sümüklərim sızıldayırdı. Beləcə kunq-fu ilə bir yola çıxdım. Həyatımın yeni bir mərhələsi başladı. Təxminən 4 ay gərgin məşqlər etdik. Mənim üçün ancaq bir aləm vardı - Kunq-Fu. Vəssalam, başqa heç nə. Mən dəqiq bilirəm ki, arıqlığım və cəldliyim mənə imkan yaratdı ki, məşqlərdə aktiv iştirak edim, fərqlənə bilim. Kök adam üçün kunq-fu əsl işgəncə idi.

Xatirimdədi həmin ilin 27 noyabrı Brüs Linin ad gününü "Memar Əcəmi"də qaldığımız kirayə mənzildə qeyd etmişdik. Qardaşımla pulumuzu toplayıb güc-bəla ilə yığcam bir tort aldıq. Evə gətirib Brüs Linun ruhu üçün qısa bir hörmət nitqi söyləyib, onun şərəfinə dualar etdik. Bu biz gənclər üçün maraqlı bir seçim idi. Biz yanlış bir şey etmirdik. Avaralıq da edə bilərdik. Ancaq Brüs Linin həyat yolu, ideyası, fəlsəfəsi bizi həmişə mənfi yoldan çəkindirirdi. Avantajım o idi ki, mən ümumiyyətlə siqaret çəkmirdim, içki içən də deyildim. Ancaq evdə tələbə imkanları ilə qidalanmağa, müntəzəm məşqlərə zaman ayırırdım.

Hətta yadımdadır o zamanlar səhv etmirəmsə avtobus 10 qəpik idi. Məşqə gedib qayıtmaq cəmi-cümlətanı 20 qəpik aparırdı. Mən daha çox ayaqla getməyə üstünlük verirdim. Çünki yolda həmin 20 qəpiyin 10 qəpiyinə bir-iki ədəd xırda, büzüşmüş alma və bir də balaca butulkada qazlı su, ya limonad alırdım ki, məşqdən çıxanda dilim-dodağım susuzluqdan yanmasın, aclığın qarşısını da həmin alma ilə alırdım. Evə gəlib kartof tapıb soyutma kartofdan püre filan hazırlayardım. Çox çətin tələbəlik illərimiz olub. Bir qarın ac, bir qarın tox yaşamışıq. Bir dəfə məşq yoldaşım Ruslan adlı oğlanla vədələşdik ki, bazar günü Binə - Sədərək tərəfə gedək, üzərində Brüs Li fotosu olan köynək almaq istəyirdim. Mən o köynəyi məşqə geyinməyi planlaşdırmışdım. Beləcə həm də Brüs Liyə hər kəsdən daha çox simpatiya bəslədiyimi bildirəcəkdim. Uzun axtarışlardan sonra Brüs Linin rəsmi olan qara köynəyi və onun bütün film kolleksiyalarını əldə edə bildim. Evə gələndə özümü çox xoşbəxt hiss edirdim. İdman həyatımın bir hissəsinə çevrilmişdi. Həmin ərəfədə özümə qəribə bir talisman düzəltmişdim. Brüs Linin fotosu olan talisman. Mənə elə gəlir ki, bu talismanı boyunbağı kimi boynumda gəzdirsəm uğur qazanacaqdım. Talisman iki tərəfli idi. Bir tərəfində Brüs Linin sevincli fotosu, digər tərəfində isə onun kədərli fotosu vardı. Günüm maraqlı keçəndə təbii ki, Brüs Linin təbəssümlü fotosunu önə çevirirdim, günüm bərbad idisə Brüsün kədərli fotosu ilə onu əvəzləyərdim. Hər günüm belə idi. Ta ki, idmana sevgim bitənə qədər. Kunq Fu-da vəsiqə əldə etdim, ilkin mərhələni yaxşı keçmişdim. Ancaq nədənsə həvəsdən düşdüm və idmanla olan haqqesabı həmişəlik bitirdim.

2002-ci ildə çox ağır qlanda əməliyyatı keçirəndə də bu talisman üzərimdə idi. Mənə elə gəlirdi ki, Brüs Linin enerjisi hələ də məni qoruyur. Bu sadəcə bir inanc idi. 20 yaşında həyata yeni atılmağa çalışan bir gəncin inancı.

Yox, mən indi əvvəlki kimi Brüs Li azarkeşi deyiləm. Ancaq ona qarşı hörmətim, simpatiyam hələ də davam edir. Düşünürəm Brüs Li bəşəriyyət üçün hələ də tam çözülməyən bir müəmma idi. Onun döyüş fələsəfəsi, onun fikirləri, onun insanlığı, səmimiyyəti çox fərqlənirdi. Adətən belə sirli, müəmmalı, çözülməz adamlar, daha doğrusu əfsanələr elə müəmmalı şəkildə də həyatı tərk edirlər. Brüs Li döyüş sənətinin şəksiz və şəriksiz peyğəmbəri idi.

Bir müddət öncə qızım Ayan bu talismanı təsadüfən əşyalarım arasında gördü. Ona maraqlı gəldi. Bir gün gördüm boynuna taxıb, dərs masasında əyləşib dərslərini edir. Məni gülmək tutdu. Başladım ona bu talismanın tarixini danışmağa. Xoşuna gəldi. Talismanı öz əşyaları arasında saxlayır. Deyirəm, "çalış itməsin ha, 2001-ci ildən, düz 23 ildir ki, bu qədər ev, məkan dəyişmişəm, çox qəribədir bu talisman itməyib". Halbuki prinsip etibarı ilə müəyyən məqamda itə də bilərdi. Ən azı bu talisman mənə həmin illəri xatırladır, çətin keçən tələbəlik illərindən, gənclik dövründən xırda bir nişanədir.

Bu gün 27 noyabr 2024-cü ildir. Əfsanəvi Brüs Linin doğum günüdür. Yaşasaydı 84 yaşını qeyd edəcəkdi. Axşam talisman gözümə sataşdı və onu boynuma taxıb həmin illəri xatırladım. Ayan da bu anı foto ilə əbədiləşdirdi.

27.11.2024