Hümbət Quliyev: 

Arzular və yaş

(esse)

İnsan yaşa dolduqca onun arzuları azalır, xatirələri isə çoxalır.

Bu səbəbdən insan daha çox xatirələrə dalır, keçmişə daha tez- tez üz tutur.

Arzu yoxdursa, nəyə görəsə çalışmaq həvəsi də azalır, insan sadəcə yaşadığı günlərin passiv müşahidəçisi olur. Bütün bunlar pessimizmə, çox vaxt da depressiyalara səbəb olur.

Xatirələrin sayı arzuların sayını keçən andan insan qocalmağa başlayır.

Çıxış yolu xatirə/ arzu mütənasibliyini əks tərəfə dəyişməkdir, yəni, həmişə gələcəklə bağlı çoxlu arzular düşünmək və həmən arzulara çatmaq üçün praktik addımlar atmaq lazımdır.

Bu arzular aktiv yaşamaq üçün yaxşı stimul olacaq, insanın həyata həvəsi artacaq. Pedaqoqlar, yazıçılar, ümumiyyətlə yaradıcı işlə məşğul olan insanlar elə bu səbəbdən daha çox yaşayırlar.

Bizim " qırxında öyrənən gorunda çalar" məsələmizi çox bədbin bir atamız düşünüb. İslam dini də deyir ki, " beşikdən qəbr evinə qədər öyrənmək" lazımdır.

Arzular yüzlərlədir, yeni qızılgül sortundan tutmuş, yeni yeməklərə qədər. Hansısa məşğuliyyətləri kiçik sahibkarlıq fəaliyyətinə çevirib pul da qazanmaq olar.

Evdəki eyvanınızı " obyekt" edib yüzlərlə iş görmək də mümkündür. Təki istək olsun. Vacib deyil ki, arzular çox böyük olsun, hərçənd ki, arzular böyük də ola bilir, niyə də yox?

Hamıya çoxlu arzular.

Hümbət Həsənoğlu