Sakit Məlikov: 

Faiq Balabəyli: Sözün İzində Bir Ömür

Esse

Söz, özündə mədəniyyətin daşıyıcısı, tarixin səmavi kodudur. Bu kod zamanın sərt sınaqından keçərək insan ruhunun aynasına çevrilir. Şairlik bu aynada insanı, həyatı, kainatı görməyi, duymağı və dərk etməyi bacarmaq fəhmidir. Faiq Balabəyli bu fəhmi sözə, misralara, həyatın dərin qatlarından çıxan həqiqətlərə çevirməyi bacaran nadir yaradıcılardan biridir.

Faiq Balabəyli öz yaradıcılığında dərinlik və səmimiyyəti aşkar şəkildə ifadə edir. Onun qələmi ana köksü kimi isti, ata qayğısı kimi dayaq, vətən sevgisi kimi coşqun və safdır. “Atamın Əziz Xatirəsinə” şeirində ata obrazı övladlarının rifahı üçün özünü oda-közə atan, amma bütün çətinliklərin arxasında kül kimi sönən bir insanın simvoludur. O, həyatında yaxşı ata olmaq üçün səmimi qəlbdən çalışan, lakin bəzən taleyin amansızlığını dadan, bu taleyi qəbul edib övladlarına bir yol buraxan bir ata obrazı yaradır. Bu obrazda ata yalnız fiziki yox, eyni zamanda ruhani dayaq kimi təqdim olunur.

Misralarında şairin ruhunun saflığı, əxlaqi keyfiyyətlərinin zənginliyi özünə məxsus təsir ediciliklə əks olunur. “Görmürsən?” adlı şeirində ana laylasından başlayaraq, tənhalığın bəzən bir insanı nə qədər qabarıq mənada əzə biləcəyini izah edir. Bu misralar oxucunun ruhunun dərin qatlarına süzülərək düyünlərə toxunur. Şair dərs verir, həyatı anlatır, hiss etdirir ki, şeir sadəcə söz deyil, ruhun aynasıdır.

Faiq Balabəyli, sadəcə şair deyil, həm də dənizçidir. Dəniz onun ruhunun bir parçası, ilhamının qaynağı, həyatının bir simvoludur. Dalğalar onun misraları kimi coşqun, dünya baxışı kimi ucsuz-bucaqsızdır. O, öz yaradıcılığında dənizin ahəngini şeirin melodiyası ilə birləşdirir. Şair kimi o, sözə, kapitan kimi dənizə hakimdir. Bu harmoniyada yaradılan misralar oxucunun ruhunda iz buraxır.

Faiq Balabəyli sözün böyüklüyünü, onun tarixi və əxlaqi dəyərini anlayan və bu dəyərləri qoruyaraq yaradıcılığında ifadə etməyi bacaran bir qələm ustadıdır. Onun şeirləri oxucuya yalnız estetik zövq deyil, eyni zamanda özünə baxış, daxili düyünlərinə toxunma, kəşkəşləri və nail olmaq istədiyi məqamları düzgün qiymətləndirmə bacarığı verir.

Faiq müəllim, 60 il boyu yaratdığınız söz abidəsi, təmiz və nurlu şəxsiyyətiniz sizi oxucuların qəlbində əbədiləşdirib. Həyat yolu boyu qazandığınız təcrübələr, dərin duyğularınız sözlərinizin ucalığında əks olunur. Siz yalnız şəxsiyyətinizlə deyil, yaratdığınız poeziya ilə nəsillərə yol göstərir, oxucuları həyatı daha yaxşı anlamağa təşviq edirsiniz.

“Yada düşür, yad olmayan o günlər” misrası ilə ifadə etdiyiniz ata məhəbbəti və övlad borcu oxucunun qəlbində əbədi yaşayır. O günlərin yaddaşda iz buraxan təəssüratları, valideynlərin fədakarlığı və həyatın sərt üzünə qarşı mübarizəsi sizin poeziyanızın əsas qayəsidir. Ata həsrəti ilə yoğrulmuş misralarınızda həyatı anlamaq, onun dərinliyini duymaq mümkündür.

Sizin dənizlə bağlı misralarınız isə həyatın coşqun dalğalarından keçib sükunətə qovuşmağın simvoludur. Dəniz, ruhunuzun əks-sədası kimi, bir tərəfdən qorxulu, digər tərəfdən isə ilhamverici təsir yaradır. Sizin poeziyanızda dənizin ahəngi insan ruhunun dərinliyindəki ahənglə birləşir.

Hörmətli Faiq müəllim, sizin 60 illik həyat yolunuz yalnız bir insanın taleyi deyil, eyni zamanda bir xalqın mədəniyyətinə və söz sərvətinə qoyduğu böyük töhfədir. Siz həm həyat, həm də yaradıcılıq baxımından bir örnəksiniz. Sözünüzün işığı, dəniz kimi dərinliyiniz və saf ruhunuz sizin əsərlərinizi oxuyan hər kəsin qəlbinə hopur.

Bu əsərlərinizlə yalnız özünüzü deyil, sizi tanıyan hər kəsi qürurlandırırsınız. Sözünüz daim yaşasın, yolunuz daim işıqlı olsun!