Vaqif Bəhmənli: 

OXUSUN

Bu gün – 16 fevral 2024-cü il, saat 19-da Beynəlxalq Muğam Mərkəzində Azərbaycan xalqının əvəzsiz, bənzərsiz xanəndəsi, özünəməxsus dəst-xətti ilə milli muğam sərvətimizi zənginləşdirən ustad sənətkar Süleyman Abdullayevin doğumunun 85 illiyinə həsr olunmuş tədbir keçiriləcək. Bu münasibətlə Dədə Süleymandan söz açan “Oxusun” adlı şeiri ixtisarla təqdim edirəm. Rəhmətlik çox bəyənirdi bu yazını. Azərbaycanın əməkdar artisti Nizami Abdullayevin ifasında bu şeir televiziyalarda tez-tez səsləndirilir. Şeir qələmə alınanda xanəndənin canından çox sevdiyi müqəddəs Qarabağımızın işğal altında olduğunu nəzərə almanızı xahiş edirəm. “Oxusun” əvvəllər nəşr edilən iki kitabımda, axırıncı dəfə “Vaqif Bəhmənli. Əsərlər” çoxcildliyinin 5-ci cildində yer alıb. (2024-cü il, Bakı, Zərdabi nəşriyyatı).

Maarif Soltan:

Vaqulya, Süleyman dədəni sənin sayəndə Montinin üstündəki kafedə çox dinləyib, çox feyziyab olmuşam. Qəzəli də oxumuşdum, əsl dədəyə layiq yazılıb. Foto isə əsl sürpriz oldu mənimçün, ilk dəfədir görürəm. Kaş sənin bir neçə dəfə də 50 yaşın olaydı, biz də hamılıqla başına yığışaydıq. 

QEYD. Sarı fonda verilən başlıqlar Facebook sosial şəbəkəsindəki başlıqla eynilik təşkil edir

OXUSUN

Binədən sirr demişik, olmuşuq heyran, oxusun,

Dədənin gur səsinə səs verib hər yan oxusun!

Adamın qiymətini versin adam övladı,

Cini cin ram eləsin, şeytanı şeytan oxusun!

Kökünü qan aparan ərzə yəqin gəlməz idi,

Fili-filman fələyə oldu ki, mehman; oxusun!

Qarabağ ellərinin bəxti bəyaz günlərini

Köndələndən su içən bir qara oğlan oxusun!

Qarabağ varmı məgər, varsa əgər sübhə qədər

Taxtapuşlar dil açıb, gül tutan eyvan oxusun.

Nə deyək öylə bir Allaha ki, yurd yağmalanıb

Sıra dağlar, təpələr belində düşman oxusun?

Nədən, ey tanrı, yağır başımıza sərçə səsi

Göyə qalxsın nizələr, gərəkdi qalxan oxusun.

Dədənin dərdi dərin, dillənsə dillər dirənər,

Ən dərin dərdləri qoy tüstülü qəlyan oxusun.

Horadizdən qazılıb kökləri torpaq qarışıq

“Qanlı göl” səmtdə bitən bir topa yovşan oxusun.

Bircə yol kimsə qulaq assa Süleyman səsinə

Bu, mənə bəsdi desin, qoymasın insan oxusun!

Ulu bir səs atasız qaldı, ey Allah, de, niyə? –

Ələsgər, Seyid Ağa, şah Şuşadan Xan oxusun!

Bu qədər baş kəsilir, yaşmı qalar ağlamağa,

Qağamın təkdi səsi, külli-müsəlman oxusun!

Dili bir quş dilidir bəlkə də azadəliyin -

Kölə bilməz bu dili, çox da Süleyman oxusun!

"Hər iki yanda", dedin, "bağ salım Arazım üçün"...

Bağı vaxtsız saralan bir qoca bağban oxusun.

Həsrətin, ayrılığın donqarını qır, ustad,

Çırpılıb sərt qayaya çatlamış hicran oxusun!

Qocaman dağ dağılır zəlzələdən, əlbəttə,

Fəryadı eyləsə də qəlbimi viran, oxusun!

Ağrıdan dərd nə ki var, qoy zilə çəksin dədəmiz,

Qəmimiz bəmdisə, qardaş, onu vicdan oxusun.

Anamın laylasıtək şipşirin avaz yiyəsi,

Belə əhd eyləmişəm, üstümdə quran oxusun!

Vətənin öz səsidi, şanlı Süleyman dədənin,

O mübarək səsinə Bəhmənli qurban, oxusun!

2003

Bu foto məmim 50 yaşımda çəkilib. Şəkildə: sağdan-Rəşad Məcid, Süleyman Abdullayev, Maarif Soltan, Vaqif Bəhmənli, ustadlarımız Anar və Fikrət Qoca, Tofiq Nurəli, Qulu Məhərrəmli, Umud Rəhimoğlu. Gedənlərə rəhmət, qalanlara can sağlığı...