Алим Исаев:

Mən əminəm ki, Ukraynanın hazırkı təlxək prezidenti nəinki Paustovskinin, heç M. Şoloxovun də əsərlərini oxumayıb. Tarix ondan ötrü deyil ki, yadda saxlanılsın, tarixi ondan ötrü öyrənirlər ki, analiz edilsin, səhvlər təkrar edilməsin, xüsusən də Xalq üçün, Dövlət üçün faciiə ilə nəticələnə biləcək səhvlərə yol verilməsin.

 

 

Алим Исаев:

Bu təlxək hakimiyyətə gələn dövrdən uzunmüddətli icarə adı ilə Ukrayna torparının 50% (bəzi vilayətlərdə 95%) - ni Amerikay, Qərb dövlətlərinə və Çinə satdı. (Faizlər rəsmi Rusiya saytlarından götürülmşdür)

 

Shahmar Aghabalayev:

Oxudum ancaq heç bir snaloqiya görmədim.əbvala bunu görmək üçün Kiyevdə yaşamaq lazimdir.diz isə Bakidasiz.ikincisi o vaxtki situssiya tam fərqli idi.imperiya müharibəni uduzmuşdu. Böyük qanli vəyəndaş müharibəsindən keçmişdi.qərbin özünü çüharibə zəiflətmişdi.i danlarin diyasi savadi indikindən aşagi idi.indi doyiadiya tsm başqadi.i etoya özü dinc yolla dagildi.ulrayna 30 il müstəqil http://xn--yaayib-xjb.so/ ra isə rusoya tərəfində müdaxiləyə məruz qalib.qərb güclü və yekdildir.zelenski isə müharibənin başlangicinda qaçmaq təkidindən i tina edib.məndə elə təədürat yaranib ki diz ukraynanin üəhrəman mübarizəsinə qisqancliqla yanaşirsiniz.korrupsiya və rüşvətxorluga qaldiqda isə orada nə qədər yüksək oısa da bizdəkindən yüksək ola bilməz.in diki ukraynada heç bir millətçilik və yaxud ruslara qarşi neqativ hərəkət yoxdur.mənim dostumun oglu kiyevdə tibb institutun qurtarib.bakiya qayidib.indi rayonda işləyir.göndərişlə.bir ili qurtaran kimi kiyevə 1syodacaq.deyir səhv edib bura qəlmişəm.

QEYD. Başlıqlar "Facebook" sosial şəbəkəsindəki başlıqla eynilik təşkil edir.

Asif Şəfəqqətov: 

Ukraynanın indiki vəziyyəti 1918-ci ildəki vəziyyətini xatırladır

Ukraynanın indiki vəziyyəti 1918-ci ildəki vəziyyətini xatırladır. Rusiyanın böyük yazıçılarından biri Konstantin Paustovski 1918-ci ildə yazdığı "Bənövşəyi şüa" ("Фиолетовый луч") hekayəsində Ukraynadakı vəziyyəti çox ibrətamiz təsvir edib. O həmin hadisələrin şahidi olub. Hekayədə maraqlı və bugünlə səsləşən detallar çoxdur, mən onun qayəsını sizə çatdırmaq istəyirəm.

Kiyev Petlyuranın hakimiyyəti altındadır. Ölkəni Direktoriya (hökumət) idarə edir. Millətçilik, antirus ideologiyası, rüşvətxorluq, korrupsiya, özbaşınalıq tüğyan edir. Petlyuraçılar və bolşeviklər arasında müharibə gedir. Rəsmi təbliğata görə, petlyuraçılar bolşevikləri darmadağın edirlər. Cəbhədə hər gün yüzlərlə adam ölür və şikəst olur, Kiyevdə isə kinoteatrlar, kazinolar, restoranlar, sirklər və attraksionlar öz işindədir...

Lakin son vaxtlar əhali rəsmi təbliğata şübhə etməyə başlayıblar, çünki cəhbə xəttindən gələn adamlar tam əksini danışırlar. Rəsmi təbliğat da Qərbi günahlandırmağa başlayıb ki, bolşevizmlə amansız və rəşadətli mübarizədə Ukraynaya lazımi kömək etmirlər. Hamı Qərbdən Ukraynaya hansısa möcüzəvi bir silahın veriləcəyinə və onun vasitəsilə bütün bolşevikləri qıracaqlarına ümid edir.

1918-ci ilin bir günü Direktoriya cəbhədə vəziyyət barədə hesabat verəcəyi adı ilə əhalini "Are" sinematoqrafına toplayır. Narahatlıq içində yaşayan və hökumətdən çıxış yolu gözləyən əhali böyük ümidlə sinematoqrafa gəlir. Adam çox olduğundan binanın ətrafında da böyük kütlə toplaşır.

Hökumət nümayəndələri əhaliyə deyir ki, cəbhədə ağır döyüşlər gedir, biz bolşevikləri məhv edirik... lakin biz əsgərlərimizin nahaq yerə qırılmaması üçün geri çəkilib, onları tələyə salmağı planlaşdırmışıq. Bizə ən yeni bir silah verilib - bənövşəyi şüa (lazer silahı kimi bir şey). Sabah bolşevikləri Kiyevə buraxacağıq, onlar şəhərə tam daxil olduqdan sonra isə bənövşəyi şüa ilə onların hamısını əridəcəyik. Buna görə də sabah bütün günü hamı zirzəmilərdə gizlənsin, şölə çıxmasın, hətta pəncərələrinin qapılarını belə bağlasınlar, evlərə işıq düşməməlidir - yoxsa bənövşəyi şüa onları da əridər. Müəllif yazır ki, əhali sanki morfinistlərə oxşayırdı...

Tədbirdən sonra əhali böyük ümid və sevinclə evlərinə qayıdır və su-ərzaq ehtiyatını götürüb, zirzəmilərdə gizlənirlər. Sabahı zirzəmilərdə gizlənən əhali küçələrdən gələn at kişnərtilərini, araba cırıltılarını eşidir və düşünür ki, bolşeviklər şəhərə daxil olurlar və bir azdan onların axırına çıxacaqlar. Axşama yaxın şəhərdə səs-küy kəsilir, şəhərə tam bir sükut çökür. Əhali "bənövşəyi şüa"nın öz işini görüdüyünü düşünür. Lakin, onlara deyildiyi kimi, hələ çölə çıxmır (şüanın təsiri qala bilər) və növbəti günü gözləyirlər.

Növbəti gün əhali çölə çıxır və məlum olur ki, dünən Petlyura ordusu və Direktoriya Kiyevi tərk edib, eşidilən səslər də onların köçünün səsi imiş. Sən demə, "bənövşəyi şüa" söhbəti ona görə buraxılmışdı ki, əhali Petlyura ordusunun Kiyevi tərk etməsinə mane olmasın, hərbçilər və onların ailələri taladıqları əşyalarla birlikdə şəhərdən rahat və tez çıxa bilsinlər.

Bolşeviklər isə bir gün sonra heç bir müqavimət göstərməyən şəhərə itkisiz daxl olurlar.

P.S. Simon Petlyura indiki rəsmi Ukraynanın "ikona"larından biridir.

K. Paustovski (1892-1968) Moskvada doğulub, 1965-1968-ci illərdə ardıcıl 4 dəfə ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatına namizəd verilib, lakin seçilməyib (çünki antisovet əsəri olmayıb).

Atası Kiyev quberniyasından polyak-ukrain-türk əsilli dəmiryolçu unter-zabit, anası Çerkassıdan olan polyak idi. Hər ikisi pravoslav olub.

Ata babası kazak olub və I Nikolayın ordusunda xidmət edib. Rus-türk müharibələrindən birində əsir düşüb və əsirlikdən türk qızı Fatma ilə qayıdıb. Rusiyada Fatma xristianlığı qəbul edib və adını dəyişib (Qonorata).

Ana nənəsi dindar katolik olub və ruslara nifrət edib, nəvəsinə rus dilində danışmağı qadağan edirdi.

Paustovski 1898-1918-ci illərdə Kiyevdə yaşayıb, gimnaziya və universiteti burada bitirib, peşəkar karyerasına da Kiyevdə başlayıb

Bu yazımı Paustovskidən bizim üçün də aktual olan bir sitatla (tərcüməsiz) tamamlayıram:

"У каждого народа есть свои особенности, свои достойные черты. Но люди, захлебывающиеся слюной от умиления перед своим народом и лишенные чувства меры, всегда доводят эти национальные черты до смехотворных размеров, до отвращения. Поэтому нет злейших врагов у своего народа, чем квасные патриоты."