Kamran Nəzirli: 

“Xaç atası” romanından parça - Mario Pyuzo

İyirmi birinci fəsil

Orijinaldan tərcümə: Kamran Nəzirli

Don Karleoni Mayklın Birləşmiş Ştatlara qayıtmasıyla bağlı bütün problemləri yalnız bir ildən sonra yoluna qoya bildi. Bütün bir ili Karleoni Ailəsinin üzvləri müvafiq plan cızmaq üçün baş sındırdılar; hətta Lonq Biçdəki evlərdən birinə köçmüş Karlo Riççinin fikirlərini də saf-çürük elədilər. Bu müddət ərzində Karlonun bir oğlu da dünyaya gəlmişdi. Lakin Don heç bir planı bəyənmədi, axırda problem Boççiçio Ailəsi tərəfindən həll olundu.

Boççiçio ailəsindən olan Feliks adlı iyirmi beş yaşlı oğlan öz qohumlarından daha ağıllıydı; o Amerikada doğulmuşdu, zibil daşımaq biznesindən imtina etmişdi. Feliks ingilis əsilli gözəl bir amerikalı qızla evlənmişdi. Gecələr vəkillik kursunu oxuyurdu, gündüzlər isə poçt idarəsində işləyirdi. Onun üç uşağı və ağıllı, qənaətcil arvadı vardı, onlar adi məmur maaşıyla dolanırdılar.

Bir çox gənc kimi Feliks Boççiçio da düşünürdü ki, ali təhsilini başa vurub vəkillik diplomunu alandan sonra ölkədə bütün qapılar onun üzünə açılacaq, dərhal sanballı məvacibi olan daimi vəzifə əldə edəcək, lakin həyat ona başqa şey dedi. Ailəsindən kömək istəməyə qüruru ona mane oldu. Belə bir vaxtda gənc vəkil dostlarından biri ona xırda bir xahişlə müraciət etdi; dostu artıq böyük bir şirkətdə özünə babat karyera qurmaq ərəfəsində idi. Hüquqi baxımdan mürəkkəb bir iş idi, müflisolma barədəydi; bu işi dürüst üsullarla aparmaq qeyri-mümkün idi. İşin açılması məsələsində milyonda bir şans vardı. Feliks riskə getməyə qərar verdi, universitetdə öyrəndiyi bütün bilgiləri işə saldı, bilik və bacarıqlarını səfərbər elədi, iş ona çətin və kriminal görünmədi.

Bir sözlə, işin üstü açıldı; vəkil dostu Feliksə kömək göstərməkdən imtina etdi, hətta onun telefonlarına belə cavab vermədi. Bu işin iki əsas səbəbkarı vardı: hiyləgər yaşlı iş adamlarıydı; onlar uğurzuluqda Feliks Boççiçionu günahlandırdılar, öz günahlarını boyunlarına alarkən bildirdilər ki, onları dələduzluğa və cinayət törətməyə Feliks Boççiçio vadar edib. Beləliklə, Feliksin əvvəllər şantaja görə mühakimə olunmuş yaxın qohumlarının əleyhinə saxta ifadələr topladılar. Biznesmenlərə şərti cəza verildi. Feliksə isə beş il iş kəsildi və onun üç ilini həbsdə yatdı. Boççiçio ailə klanı kömək üçün heç bir Ailəyə və ya Don Karleoniyə müraciət etmədi, çünki Feliks öz ailəsinin yardımından imtina etmişdi, ona dərs vermək lazım idi; o başa düşməliydi ki, mərhəmət və iltifat yalnız ailədən gələ bilər, ailə cəmiyyətdən daha etibarlı, daha sədaqətlidir. Həbsdən azad olunandan sonra Feliks Boççiçio evə döndü, arvadını və uşaqlarını qucaqlayıb öpdü; bir il sakit və dinc yaşadı, sonra hiss elədi ki, onun damarlarında siciliya qanı axır, axı o, Boççiçio ailəsinin üzvüdür. Qorxub eləmədən silah əldə elədi; ilk növbədə vəkil dostunu gülləylə vurub öldürdü, sonra həmin iki iş adamını axtarıb tapdı, onlar restorandan çıxanda hərəsinin başına iki güllə çaxdı, meyitlər asfalt küçəyə sərələndilər. Daha sonra Feliks restorana girdi, özünə kofe sifariş etdi, oturub polisin gəlməsini və onu həbs etməsini gözlədi.

Tezliklə məhkəmə oldu, amansız hökm çıxarıldı; cinayətkar onu həbsə göndərən şahidləri öldürmüşdü. Cəmiyyət sanki təhqir olunmuşdu, hamını – qəzetləri, jurnalları, radionu, hətta ən ürəyiyumşaq humanistləri - Feliks Boççiçionun elektrik stulunda görmək ehtiraşı birləşdirmişdi. Quduz iti bağışlamaq istəyən sanitar nəzarəti işçiləri kimi ştatın qubernatoru da onu əfv eləməyə hazırlaşırdı. Əlbəttə, Boççiçio ailəsi ali məhkəməyə hökmlə bağlı şikayət üçün istənilən məbləği ödəməyə hazır idi, onlar indi Felikslə qürur duyurdular, lakin şikayətin nəticəsi yalnız bir şey ola bilərdi: məhkəmədə mənasız çığır-bağırdan sonra Feliks elektrik stulunda ölməliydi.

Boççiçio ailəsinin üzvlərindən biri Feliksə kömək etmək məqsədilə Heygenə müraciət etmişdi və o da bu hadisəni Dona danışdı; Don Karleoni əvvəlcə dərhal kömək göstərməkdən imtina etdi. Axı o, sehirbaz deyil, camaat ondan mümkün olmayan şeyləri xahiş edir! Lakin ertəsi gün Don Heygeni yanına çağırdı, xahiş elədi ki, hadisəni təfərrüatıyla ona danışsın. Heygen danışıb qurtarandan sonra Don xahiş elədi ki, Boççiçio ailəsinin başçısını onun yanına dəvət eləsin.

Sonrakı hadisələr çox dahiyanə oldu. Don Karleoni Boççiçio ailəsinin başçısına söz verdi ki, Feliksin arvadına və uşaqlarına ömürlük təqaüd verəcək; bu məqsədlə pul dərhal Boççiçio ailəsinə veriləcək, əvəzində Feliks Boççiçio Solozzonun və polis kapitanı Mak Kluskinin öldürülməsini də öz boynuna götürməlidir.

Bir çox xırda detallar vardı ki, onları yoluna qoymaq lazım idi. Feliksin qətli törətdiyini boynuna alması inandırıcı olmalıydı. O qətl hadisəsinin bütün təfərrüatlarıyla tanış olmalıydı. Bundan başqa, bəyan etməliydi ki, polis kapitanı narkotika aleveriylə məşğul imiş. Bundan sonra Luna restoranının ofisiantını da məcbur eləmək lazım idi ki, Feliksi qatil kimi tanısın. Bunlar cəsarət tələb edirdi, çünki qatilin əlamətləri kökündən dəyişilməli idi: Feliks Boççiçio əsl qatildən boyca bir qədər qısa və bədəncə doluydu. Lakin bunu Don Karleoni özü həll edəcəkdi. Feliks Boççiçio kollec bitirmişdi, ali təhsilə maraqlıydı, yəqin ki, uşaqlarının kollecdə oxumasını istəyər. Don Karleoni onların kollecdə təhsil haqlarını da ödəməyə hazırdır. Bircə qalırdı ki, Boççiçio ailəsini inandırmaq: Feliksin əvf olunmasına iynənin ucu boyda da olsa şans yoxdur! Onun o biri qətlləri də boynuna götürməsi isə heç nəyi dəyişməyəcək.

Hər şey yoluna qoyuldu. Boççiçio ailəsinə vəd verilən pul ödənildi, dustaqla da əlaqə yaradıldı, ona təfərrüatlı təlimatlar verildi. Plan baş tutdu və günlərin birində qəzetlər sensasiyalı xəbərlər yaydılar. Lakin Don Karleoni həmişəki kimi ehtiyatlı adam idi, hökmün yerinə yetirilməsini gözlədi. Təxminən dörd ay çəkdi, hökm yerinə yetirildi, yalnız bundan sonra o, Maykl Karleoninin evə qayıtmasına əmr verdi…

(ardı var)

İngiliscədən tərcümə: Kamran Nəzirli