Vahid Qazi:

 Azərbaycan ədəbiyyatı Cəmil Həsənlinin simasında böyük bir yazıçı itirib...

Azərbaycan tarix elmi Cəmil Həsənlinin simasında nə böyüklükdə alim qazanıbsa, Azərbaycan ədəbiyyatı da elə o böyüklükdə bir yazıçı itirib. “Zamanın sınağında” memuarının əvvəlindən ağlıma gələn bu fikir hər yeni səhifəni çevirdikcə daha da qətiləşir. Təbiət təsvirindən tutmuş bir neçə cümləylə bütöv insan obrazı yaratmağınacan, adi məişət olayları ilə o dövrün siyasi reallıqlarına işıq tutmağınacan, deyərsən bəs indiyəcən 100 bədii əsər yazmışın kitabıdır oxuduğun. Elə bil Muğan düzünün, Alar kəndinin simasında 1950-60-cı illərin Azərbaycan kəndini kinoda görürsən. Hələ ilk fəsillərini bitirmişəm iri həcmli bu həyat səlnaməsinin.

Fikrimcə, toplumun ictimai, siyasi, elmi, mədəni həyatında rol oynamış adamlar gərək xatirələrini yazalar. Təəssüf ki, bizdə memuar ədəbiyyatı elə də populyar deyil. Sizi bilmirəm, mən belə ədəbiyyatı həvəslə oxuyuram, çünki memuar ədəbiyyatında həyat reallıqları səmimi etiraflarla daha inandırıcı, cəlbedici olur. Neçə belə əsərin təəssüratı “Adamlar və kitablar” silsiləsindən esselərə çevrilib yazılarımla. Bu da oxucunu müəllifin arxasınca aparan memuarlardandır.

Keçmiş jurnalist kimi Cəmil müəllimə tək bir sualım var. Əgər o suala bu kitabda cavab tapsam demək bu kitab indiyədək oxuduğum memuarların ən səmimiləri arasında yer alacaq.

Hələlik isə melanxonik İsveş qışında mənə vətən baharını yaşadan bu kitab üçün müəllifə təşəkkür etmək istəyirəm.