Hümbət Quliyev:

1 aprel zarafatı

Hər dəfə aprelin bu günü gələndə eyni hadisə yadıma düşür.

İllər qabaq direktoru olduğum bir ofis Bakıda, Bəşir Səfəroğlu küçəsində yerləşirdi, məşhur Nizami ( torqovı) küçəsinin düz yanında. Səhər işə gələndə gözəl yaz havasının şahidi oldum. Ofisdə işçilərimin ikisi, iki qız ərəb dili( işin xüsusiyyəti ilə bağlı) üzrə mütəxəssis idilər. Məndən çıxmayan iş, amma bir aprel görünür məni yoldan çıxartdı. Bu iki xanımı kabinetimə dəvət edib dedim ki, siz Misirə, Qahirəyə getməlisiniz. Çox sevindilər. Ərəbşünas olsalar da heç bir ərəb ölkəsində olmamışdılar. Ərəb ölkələrinin birində olmaq hər ikisinin təbii arzusu idi.

Bildirdim ki, bunun üçün təcili şəkil çəkdirmək lazımdır. Dedim, gedin Torqovıya, orada fotoatelyelər çoxdur. Bunlar cəld durub getmək istəyəndə çatdırdım ki, amma şəkillər ağ- qara olmalıdır, Misir Afrika ölkəsidir, səfirliklərinin tələbi belədir. Qızların elə dabanlarını gördüm.

Torqovı, yaz havası, iki ərəbşünas xanım. Təsəvvür etdiniz. Kiçik ştrix, o dövrdə, elə indi də ağ- qara şəkil çəkən fotoatelyelər yox idi. Yarım saatdan sonra mənə gözlədiyim zənglər gəlməyə başladı: Hümbət müəllim, ağ qara şəkil çəkmirlər axı, rəngli çəkdirək, bəlkə?

Deyirəm ki, yox olmaz, gəzin, axtarın, tapın, səfirliyin tələbidir, yalnız ağ- qara.

İki saatdan sonra yorulmuş, çaşqınlıq içində olan işçilər ofisə qayıtdılar ki, Bakının yarısını ələk- vələk elədik, ağ- qara şəkil çəkən yer tapmadıq.

Gülərək dedim ki, mən sizi 1 aprel gülüş günü münasibətilə təbrik edirəm və günün mükafatı olaraq bu gözəl yaz günündə iş vaxtı, iki saat Torqovıda gəzmək üçün sizlərə imkan yaratdım.

Hər il 1 apreldə həmin xanımlar mənə zəng edib gülərək o hadisəni yadıma salırlar.

Gülüş bayramınız mübarək olsun!

Hümbət Həsənoğlu